لازمه وجود یک جامعه سالم تشکیل خانواده پایدار و با نشاط است. خانواده اصلی ترین نهاد جامعه و مهمترین واحد اجتماعی است که با ازدواج تشکیل می شود. ازدواج به عنوان عالی ترین و مهم ترین رسم اجتماعی برای دستیابی به نیازهای عاطفی و ایمنی  افراد بزرگسال همواره مورد تایید بوده است. ازدواج اگر در زمان مناسب و با شرایط مناسب صورت پذیرد. می تواند به تکامل زن و مرد در همه زمینه ها از جمله برقراری ارتباط سالم و برآورد شدن نیازهای جسمی و عاطفی منجر شود. با توجه به زندگی پرتنش و پرسرعت امروزی برای نیل به این مقصود، باید مهارت های زندگی و فرزند پروری تقویت شود. برخوردار نبودن از این مهارت­ها، باعث افزایش تعارضات خانوادگی و حتی جدایی در اوایل زندگی مشترک می شود. این مهارت­ها یک شبه به دست نمی آید و لازم است خانواده، آموزش و پرورش و....... این مهارت­ها را از دوران کودکی به افراد بیاموزند. اولین کلاس پرورش کودک خانواده است و تمام پدرها و مادرها مایلند فرزندانی موفق، توانمند و در عین حال خوش رفتار داشته باشند، آن ها بسیار تلاش می کنند تا با استفاده از تجربه های شخصی، مشورت با بزرگ ترها یا متخصین و مراجعه به متن های موجود در کتاب ها یا اینترنت  با دردسرهایی که هنگام مدیریت وپرورش کودکان رخ می دهد مقابله کنند؛ لذا آموزش مهارت­های فرزند پروری برای والدین از اهمیت بالایی بر خوردار است. روش­هایی که والدین در برخورد با فرزندان خود اعمال می کنند. در شکل­گیری شخصیت و رشد کودک و ویژگی های رفتاری و اخلاقی او تاثیر فراوان و گاه همیشگی دارد، زیرا کودکان بسیاری از رفتارهای خود را در تعامل با محیط می آموزند. در واقع آن­ها بیشتر از مشاهده­ی رفتار بزرگ ترها آموزش می گیرند تا از گوش دادن به گفتار آن­ها.

فرزندپروری مجموعه دانش و مهارت های تربیت کودکان به روشی سازنده و غیر مخرب است، راهی برای این که توانایی ها و مهارتهای آنان را رشد دهیم و مشکلات رفتاری شان را ادراه کنیم. بنابراین هدف اصلی از تربیت کودکان، بارآوردن افرادی مستقل، توانمند، مسئول و با اعتماد به نفس است که از رشد اخلاقی و اجتماعی مناسب برخودار می باشند. وظیفه والدین این است که یک  ارتباط مثبت و قوی با کودکان خود برقرار کنند تا  آنان در زندگی بعد از ازدواج نیز به موفقیت برسند و زندگی آرامی را سپری کنند.

نکات زیر در برقراری ارتباط مثبت و قوی والدین با کودکان کمک می کنند:

·        زمان کافی و مناسبی را با فرزندان خود صرف کنید.

·        فعالیت مشترک لذت بخشی را با فرزندان خود انجام دهید.

·        با کودک خود صحبت کنید و حرف بزنید.

·        احساسات خود را نشان دهید.

·        کودک را تحسین و تمجید کنید.

 

مدیریت سلامت روانی، اجتماعی واعتیاد

ابراهیمی - کارشناس سلامت اجتماعی