در دنیایی که تغییرات اقلیمی و تهدیدات پیچیده، وقوع بلایا را محتمل‌تر می‌سازند، سرمایه‌گذاری بر پیشگیری، استحکام‌بخشی زیرساخت‌ها، و آموزش مداوم، صرفه‌جویی هنگفتی در هزینه‌های آتی ناشی از خسارات جانی و مالی به همراه خواهد داشت. تاب‌آوری، یعنی جامعه‌ای که نه تنها در برابر شوک‌ها مقاومت می‌کند، بلکه سریع‌تر از آن‌ها بهبود می‌یابد و حتی قوی‌تر باز می‌گردد.

**درس تاب‌آوری از خط مقدم نبرد/ آمادگی بهداشتی در جنگ ۱۲ روزه

نمونه عینی و درخشان از «سرمایه‌گذاری در تاب‌آوری عملیاتی» را می‌توان در تاریخ جنگ‌های اخیر مشاهده کرد؛ به‌ویژه در مواردی که زیرساخت‌های حیاتی به طور ناگهانی و شدید هدف قرار گرفتند. آمادگی واحد‌های بهداشتی در سناریوهایی مانند «جنگ ۱۲ روزه»، جایی که بیمارستان‌ها، مراکز درمانی و پرسنل تحت فشار حداکثری قرار گرفتند، بهترین گواه این مدعاست.

در چنین شرایطی، توانایی این واحدها برای سرعت بخشیدن به آمادگی و ادامه ارائه خدمات حیاتی، نه اتفاقی، بلکه نتیجه سرمایه‌گذاری‌های پیشین بود:

����1. آموزش و شبیه‌سازی:تمرین مداوم پروتکل‌های تروما و شرایط اضطراری، باعث شد که پرسنل در لحظه بحران، نیازی به یادگیری نداشته باشند و بتوانند به سرعت منابع موجود را بهینه سازند.

����2. ذخیره‌سازی استراتژیک: وجود ذخایر کافی از خون، داروهای حیاتی و تجهیزات تخصصی در انبارهای امن و قابل دسترس، تضمین کرد که وقفه در زنجیره تأمین جهانی یا محلی، فلج‌کننده نباشد.

����3. زیرساخت‌های انعطاف‌پذیر:طراحی موقت یا مقاوم‌سازی بخش‌هایی از مراکز درمانی برای پذیرش حجم بالای مصدومان، نشان‌دهنده تفکر تاب‌آور در طراحی زیرساخت بود.

این آمادگی سریع، دقیقاً همان مفهومی است که شعار هفته بر آن تأکید می‌کند: گر پیش از وقوع بحران، منابع و آموزش لازم را فراهم کنیم، نه تنها از بلایای آینده جان سالم به در می‌بریم، بلکه با کمترین اختلال به زندگی عادی باز می‌گردیم. سرمایه‌گذاری امروز در تاب‌آوری بهداشتی، تضمین بقا و استمرار خدمات در سخت‌ترین روزهاست.

 

 مدیریت کاهش خطر بلایا و حوادث معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی همدان