به گزارش روابط عمومی معاونت بهداشتی و مرکز بهداشت استان همدان، بازدیدی توسط خبرنگاران ، مدیر گروه و کارشناس سلامت روان و مسئول روابط عمومی این معاونت از مراکز DIC شهر همدان به عمل آمد.

مراکز DIC ، همان مراکز کاهش آسیب گذری هستند که وظیفه اصلی آنان توزیع بسته های کاهش آسیب در بین زنان و مردان اغلب معتاد و البته دارای رفتارهای پرخطر اجتماعی است و در این مراکز روانشناس، مسئول بسته های کاهش آسیب، توزیع کننده این بسته ها و نیروی خدماتی مشغول به کار هستند و روال کار به این شکل هست که بیمار پس از پذیرش و مشاوره و تعیین نوع رفتار پرخطر، تحت پوشش این مرکز قرار گرفته و برای دریافت بسته ها اقدام می نماید البته ناگفته نماند که در این مراکز خدمات پزشکی و مراقبتی و ویزیت بیماران نیز انجام می گیرد و گاها این خدمات فراتر و بیشتر از قرداد این پزشک با این مرکز می باشد هرچند این مراکز کار درمان را انجام نمی دهند و اصلا فلسفه وجودی این مراکز انجام کار درمانی نیست و بیشتر به دنبال کاهش آسیب های اجتماعی هستند اما در مرکز DIC مردان شهر همدان به همت پزشک مرکز و جمعی از پزشکان متخصص کار درمانی این بیماران و اهالی منطقه خضر به شکل خود جوش و داوطلبانه پیگیری و انجام می شود اینها بخشی از صحبت های پزشک این مرکز دکتر امین نیایش می باشد نیایش که سابقه 6 سال کار مداوم در زندان را در کارنامه کاری خود دارد و به قول خودش با بیماران مواد مخدر زندگی کرده است گلایه ای هم از برخی سیاست های غلط در این حوزه داد وی بسیار منتقد به مدیران میانی و سیاست گذاران حوزه اعتیاد کشور و استان می باشد که اغلب کسانی برای این حوزه تصمیم می گیرند که دید مثبتی برای درمان و کاهش آسیب بیماران معتاد در آنها دیده نمی شود که البته اگر چنین باشد گلایه به جایی ست.

نیایش می گوید: ما در این مرکز به دنبال آموزش بیماران و مراجعه کنندگان برای پیشگیری از اچ آی وی ایدز نیز هستیم و به بهانه انجام امور خدماتی مانند دادن یک وعده غذای گرم، اهداف خود را پیش می بریم هدف از تاسیس این مرکز انجام امور خدماتی به بیماران نیست بلکه در کنار این سرویس هایی که به بیماران می دهیم و شاید به بهانه دادن یک وعده غذای گرم به بیماران معتاد، قصد داریم آنها را جذب خود کنیم نیایش این را هم اضافه می کند که که در این مراکز آموزش های مختلف دیگر مانند آموزش مهارتهای زندگی به بیماران داده می شود و ارتباطی خوبی بین این مرکز با خانواده بیماران برقرار شده است نیایش ادامه می دهد که یکی از کارهای شاخص این مرکز شناسایی پاتوق بیماران و دعوت از آنان برای مراجعه به این مرکز می باشد و این کار توسط تیم سیار مستقر در این مرکز صورت می گیرد نیایش در پایان صحبت های خود به اینجا می رسد که مراکز  DIC،  مراکز بهداشت دیربازه هستند که در دراز مدت فواید آن به همه مردم می رسد وی می گوید: از طرفی در حال کاهش مجرمان در زندان هستیم و از طرفی اگر بخواهیم این افراد را در جامعه رها کنیم در دراز مدت خودمان آسیب خواهیم دید.

حمید رنجبران مدیر گروه سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد معاونت بهداشتی که در بازدید حضور داشت در مورد این مراکز گفت: هزینه درمان بیماران اچ آی وی ایدز بسیار بالاست و این درمان فعلا در کشور توسط دولت صورت می گیرد اما با رعایت یکسری نکات ساده توسط بیماران معتاد و آموزش آنها به راحتی می توان جلوی این بیماری را گرفت و اتلاف هزینه ها جلوگیری کرد رنجبران اشاره ای هم به تناقضات ذهنی افراد جامعه کرد و بیان نمود بعضی از مردم و گاها مدیران می گویند چرا باید به بیماران معتاد سرویس داد چرا که این موضوع باعث شیوع بیماری و افزایش بزهکاری در جامعه می شود و در ادامه می افزاید: که اگر دولت این بیماران را تحت پوشش خود قرار ندهد و به آنها سرویس و آموزش مهارتهای زندگی و پیشگیری از یکسری از بیماری ها را ندهد این بیماران در جامعه رها شده و عوارض آن به شکل چندین برابر به خود جامعه برمی گردد البته از شکل جرم های کوچک تا ایجاد ناامنی برای همشهریان.

رنجبران در ادامه می گوید به جرات می توان گفت: که چهره شهر به واسطه این مراکز تمیز شده است هر چند مدیران و سیاستمداران با نادیده گرفتن این خدمات، آن طور که باید و شاید از این مراکز حمایت نمی کنند.  

صحبت های پایانی رنجبران راجع به کمک خیرین بود که متاسفانه هیچ خیری هم به سمت بیماران معتاد نمی آید و معمولا خیرین به دنبال ساختن مسجد و مدرسه هستند در حالی که این مراکز هم نیازمند کار همگانی با چاشنی خیرین هستند تا بتوان بیماران را کنترل کرد که هم به خود و هم به جامعه آسیبی وارد نکنند.

علی اصغر مرادی کاشناس گروه سلامت روان معاونت بهداشتی هم از تعداد این مراکز در استان گفت که در استان همدان 5 مرکز DIC وجود دارد که 3 مرکز آن تحت پوشش مرکز بهداشت استان و 2 مرکز تحت پوشش سازمان بهزیستی می باشند مرادی بیشتر به آمار مراجعه کننده ها پرداخت و افزود: فعلا 101 پرونده در این مرکز تشکیل شده است که از این تعداد 50 درصد معتاد تزریقی و دارای رفتارهای پرخطر اجتماعی هستند البته افرادی هم هستند که تشکیل پرونده نداده اند اما خدمات از این مراکز دریافت می کنند.

درخواست مرادی از مسئولان این بود که با توجه به خدمات خاصی که این مراکز به بیماران معتاد ارائه می نمایند حداقل از پرداخت مالیات معاف باشند و فرقی با شرکت های تولیدی که بعضا درآمدهای آنچنانی دارند داشته باشند به نظرم قرار دادن این مراکز هم ردیف دیگر مراکز تولیدی زیاد کار صحیحی نیست.

گفتنی است که آقای شاکری روانشناس و مسوول فنی این مرکز بودند و از ارتباط بیماران با این مرکز و نحوه تعامل بیماران و همچنین با خانواده های آنان بسیار احساس رضایت داشتند.

پایان بازدید اختصاص داشت به مرکز گذری زنان، که مکان آن در شهرک ولی عصر بود خدایاری از مسئولان این مرکز در مورد جایابی این مرکز منتقد بود و می گفت: مکان خوبی برای این مرکز دیده نشده است و همین موضوع شاید باعث شده است که تعداد مراجعه کنندگان این مرکز کم باشد وی مشکل عمده زنان مراجعه کننده به این مرکز را سوء مصرف شیشه عنوان نمود و افزود: متاسفانه این پدیده هر روز رو به افزایش می باشد.